بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
سَمِعْتُ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ عَلَيْها سَلامُ اللَّهِ (بِنْتَ رَسوُلِ اللَّهُ صَلَّى اللَّهِ عَلَيْهِ وَ الِهِ)، أَنَّها قالَتْ: دَخَلَ عَلىَّ أَبى رَسوُلُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ فى بَعْضِ الْأَيَّامِ، فَقالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ فَقُلْتُ وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا اَبَتاهُ فَقالَ: اِنّى لَأَجِدُ فى بَدَنى ضُعْفاً فَقُلْتُ لَهُ: أُعيذُكَ بِاللَّهِ يا أَبَتاهُ مِنَ الضَّعْفِ، فَقالَ: يا فاطِمَةُ ايتينى بِالْكِساءِ الَْيَماني وَ غَطّينى بِهِ، فَأَتَيْتَهُ وَ غَطَّيْتُهُ بِهِ وَ صِرْتُ أَنْظِرُ اِلَيْهِ فَاِذاً يَتَلَأْلَأُ كَاَنَّهُ الْبَدْرُ فى لَيْلَةِ تَمامِهِ وَ كَمالِهِ، فَما كانَتْ اِلاَّ ساعَةً وَ اِذاً بِوَلَدِىَ الْحَسَنِ (عَلَيْهِ السَّلامُ) قَدْ أَقْبَلَ فَقالَ: السَّلامُ عَلَيكِ يا أَمَّاهُ. فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكِ السَّلام يا قُرَّةَ عَيْنى وَ ثَمَرَةَ فُؤادى، فَقالَ لى: يا أُمَّاهُ اِنّى أَشُمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً كَأَنَّها رائِحَةُ جَدّى رَسوُلِ اللَّهِ صَلَىاللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ، فَقُلْتُ: نَعَمْ يا وَلَدى اِنَّ جَدَّكَ تَحْتَ الْكِساءِ فَاقْبَلَ الْحَسَنُ (عَلَيْهِ السَّلامِ) نَحْوَ الْكِساءِ، وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدَّاهُ يا رَسوُلَ اللَّهِ أَتَأْذِنُ لى أَنْ أَدْخُلَ مَعَكَ، فَقالَ: وَ عَلَيْكِ أَلسَّلامُ يا وَلَدى وَ صاحِبَ حَوْضى قَدْ أَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ مَعْهُ تَحْتَ الْكِساءِ، فَما كانَتْ اِلاَّ ساعَةً فَاِذاً بِوَلَدِىَ الْحُسَينِ (عَلَيْهِ السَّلامُ) قَدْ أَقْبَلَ وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيْكِ يا اُمَّاهُ فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا قُرَّةَ عَينى وَ ثَمَرَةَ فُؤادى، فَقالَ لى: يا أُمَّاهُ اِنى أَشُمُ رائِحَةً طَيِّبَةً كَأَنَّها رائِحَةٌ جَدى رَسوُلِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)؛ فَقُلْتُ: نَعَمْ يا بُنَىِّ اِنَّ جَدَّكَ وَ أَخاكَ تَحْتَ الْكِساءِ فَدَنَى الْحُسَيْنُ (عَلَيْهِ السَّلامُ) نَحْوَ الْكِساءِ وَ قالَ السَّلامُ عَلَيْكَ يا جَدَّاهُ السَّلامُ عَلَيْكَ يا مَنِ اخْتارَهُ اللَّهُ أَتَأْذِنُ لى أَنْ أَكوُنَ مَعَكُما تَحْتَ هُذَا الْكِساءِ: فَقالَ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا وَلَدى وَ يْا شافِعَ أُمَّتى قَدْ أَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ مَعَهُما تَحْتَ الْكِساءِ، فَأَقْبَلَ عِنْدَ ذلِكَ أَبوُالْحَسَنِ عَلىُ بْنُ أَبى طالِبٍ، وَ قالَ: السَّلامُ عَلَيْكِ يا فاطِمَةُ يا بِنْتَ رَسوُلِ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)، فَقُلْتُ: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا أَبَاالْحَسَنِ وَ يا أَميرَالْمؤمِنينَ، فَقالَ: يا فاطِمَةُ اِنّى أَشُمُّ عِنْدَكِ رائِحَةً طَيِّبَةً كَأَنَّها رائِحَةُ أَخى وَ ابْنِ عَمّى رَسوُلِاللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ)؛ فَقُلْتُ: نَعَمْ ها هُوَ مَعَ وَ لَدَيْكَ تَحْتَ الْكِساءِ، فَأَقْبَلَ عَلىٌّ نَحْوَ الْكِساءِ وَ قالَ: اَلسَّلامُ عَلَيكَ يا رَسوُلَ اللَّهِ أَتَأْذِنُ لى أَكوُنَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساءِ. قالَ لَهُ وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا أَخى وَ خَليفَتى وَ صاحِبَ لِوائى فِى الَْمحْشَرِ نَعَمْ قَدْ أَذِنْتُ لَكَ فَدَخَلَ عَلىٌّ تَحْتَ الْكِساءِ. ثُمَّ أَتَيْتُ نَحْوَ الْكِساءِ وَ قُلْتُ: السَّلامُ عَلَيْكَ يا أَبَتاهُ يا رَسوُلَ اَللَّهِ أَتَأْذِنُ لى أَنْ أَكوُنَ مَعَكُمْ تَحْتَ الْكِساءِ: قالَ لى: وَ عَلَيْكِ السَّلامِ يا بِنْتى وَ يا بِضْعَتى قَدْ أَذِنْتُ لَكِ فَدَخَلْتُ مَعْهمْ فَلَمَّا اِكْتَلَمْنا وَ اجْتَمَعْنا جَميعاً تَحْتَ الْكِساءِ فَأَخَذَ أَبى رَسوُلُ اللَّهِ بِطَرَفِى الْكِساءِ وَ أَوْمى بِيَدِهِ الْيُمْنى اِلِى السَّماءِ وَ قالَ: اَللَّهُمَّ اِن هؤلاءِ أَهْلُ بَيْتى وَ خاصَّتى وَ حامَّتى، لَحْمُهُمْ لَحْمى، وَ دُمُهُمْ، دَمى يُؤلِمُنى ما يُؤْلِمَهُمْ، وَ يَحْزُنُنى ما يَحْزُنُهُمْ، أَنَا حَرْبٌ لِمَنْ حارِبَهُمْ وَ سِلْمٌ لِمَنْ سالِمَهُمْ وَ عَدُوٌّ لِمَنْ عاداهُمْ، وَ مُحِبٌّ لِمَنْ أَحَبَّهُمْ، وَ أَنَّهُمْ مِنّى وَ أَنَا مِنْهُمْ، فَاجْعَلْ صَلواتِكَ وَ بَرَكاتِكَ وَ رَحْمَتَكَ وَ غُفْرانَكَ وَ رِضْوانَكَ عَلىَّ وَ عَلَيْهِمْ، وَأَذْهِبْ عَنْهُمْ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُم تَطْهيراً. فَقالَ اللَّهُ عَزوَجَلِّ: يا مَلائِكَتى وَ يا سُكَّانِ سَمواتى اِنّى ما خَلَقْتُ سَماءً مَبْنِيَّةً وَ لا أَرْضاً مَدْهِيَّةً وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَ لا شَمْساً مُضيئةً، وَ لا فَلَكاً يَدُورُ وَ لا فَلَكاً تَسْرى، وَ لا بَحْراً يَجرى اِلاّ لِمَحَبةِ هؤلاءِ الْخَمْسَةِ الّذينَ هُمْ تَحْتَ الْكِساءِ. فَقالَ الْأَمينُ جَبْرئيلُ يا رَبُّ وَ مَنْ تَحْتَ الْكِساءِ؛ فَقالَ اللَّهُ عَزُّوَجَلَّ: هُمْ أَهْلُ بَيْتِ النُبُوَّةِ، وَ مَعْدِنِ الرِسالَةِ، وَ هُمْ فاطِمَةُ وَ أَبوُها وَ بَعْلُها وَ بَنوُها، فَقالَ جِبرَئيلُ: يا رَبِّ أَتَأذُنُ لى اَنْ أَهْبِطَ اِلَى الْاَرْضِ لَأَكوُنَ مَعَهُمْ سادِساً؛ فَقالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: قَدْ أَذِنَتُ لَكَ، فَهَبِطَ الأَمينُ جِبْرِئيلَ، وَ قالَ لِأَبى: السَّلامُ عَلَيكَ يا رَسوُلَ اللَّهِ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ) أَلْعَلِىُّ الأَعْلى يَقْرَئُكَ السَّلامَ وَ يَخُصُّكَ بِالتَّحِيَّةِ وَ الْاِكْرامِ وَ يَقوُلُ: لَكَ وَ عِزَّتى وَ جَلالى، اِنّى ما خَلَقْتُ سَماءاً مَبْنِيَّةً وَ لاأرْضاً مَدْحِيّةً، وَ لا قَمَراً مُنيراً، وَ لا شَمْساً مُضيئةً، وَ لافَلَكاً يَدُورُ وَ لا بَحْراً يَجْرى وَ لا فَلَكاً تَسْرى اِلاَّ لِأَجْلِكُمْ وَ مَحَبَّتِكُمْ، وَ قَدْ أَذَّنَ لى أَنْ أدْخُلَ مَعَكُمْ، فَهَلْ تَأْذِنُ لى أَنْتَ يا رَسوُلَ اللَّهِ؛ فَقالَ أَبى: وَ عَلَيْكَ السَّلامُ يا أَمينَ وَحْىِ اللَّهِ نَعَمْ قَدْ أَذَنْتُ لَكَ، فَدَخَلَ جِبْرئيلُ مَعْنا تَحْتَ الْكِساء. فَقالَ جِبْرَئيلُ لِأَبى: اِنَّ اللَّهُ قَدْ اَوْحى اِلَيْكُمْ يَقوُلُ: «اِنَّما يُريدُ اللَّهَ لِيُذْهِبَ عَنْكُمْ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرِكُمْ تَطْهيراً». فَقالَ عَلىٌّ يا رَسوُلَ اللَّهِ أَخْبِرْنى مالِجُلوسِنا هذا تَحْتَ هذا اَلْكِساءِ مِنَ الْفَضْلِ عِنْدَاللَّهِ؛ فَقالَ: (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) وَالَّذى بَعَثَنى بِالْحَقِّ نَبيّاً، وَاصْطَفانى بِالرَسالَةِ نَجِيّاً، ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذا فى مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ أَهْلِ الْاَرْضِ وَ فيهِ جَمْعٌ مِنْ شيعَتِنا وَ مُحِبينا اِلاَّ وَ نَزَلَتْ عَلَيْهِمُ الرَّحْمَةُ، وَ حَفَّتْ بِهِمُالْمَلائِكَةُ وَ اسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ اِلى أَنْ يَتَفَرَّقوُا، فَقالَ عَلىٌّ: اِذاً وَاللَّهِ فُزْنا وَ فازَ شيعَتُنا وَ رَبِّ الْكَعْبَةِ فَقالَ: اَبى يا عَلىٌّ وَالَّذى بَعَثنى بِالحَقِّ نَبِيّاً، وَاصْطَفانى بِالرِّسالَةِ نَجِيّاً ما ذُكِرَ خَبَرُنا هذَا فى مَحْفِلِ مِنْ مَحافِلِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَ فيهِ جَمْعٌ مِنْ شيعَتِنا وَ مُحِبينا وَ فيهِمْ مَهْموُمٌ اِلاّ وَ فَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ، وَ لا مَغْموُمٌ اِلاّ وَ كَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ، وَ لا طالِبِ حاجَةٍ اِلاّ وَ قَضَى اللَّهُ حاجَتَهُ فَقالَ عَلىٌّ اِذاً وَ اللَّهُ فَزْنا وَ سُعِدْنا وَ كَذلِكَ شيعَتُنا فازُوا وَ سُعِدوُا فِى الدُّنيا وَ الْأخِرَةِ بِرَبِّ الْكَعْبَةِ.
جابر بن عبدالله انصاری گفت: از فاطمه زهرا سلام الله علیها دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که فرمود: روزی از روزها پدرم رسول خدا صلی الله علیه و آله به خانهی من آمد، و فرمود: من در بدن خود احساس ضعف میکنم.
به او گفتم پدر مهربانم از ناتوانی تو به خدا پناه میبرم فرمود: کساء یمانی را برایم بیاور. برایش بردم و او را پوشانیدم. نگاهش کردم؛ دیدم صورتش همانند ماه تمام و کامل میدرخشد.
اندکی بعد، فرزندم حسن علیه السلام وارد شد و گفت: سلام بر تو ای مادر، گفتم: و سلام بر تو ای روشنی دیدهام و میوهی دلم. سپس گفت: ای مادر من عطری پاک استشمام میکنم؛ گویا عطر جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله است. گفتم: بلی، ای فرزندم؛ جد بزرگوارت رسول خدا صلی الله علیه و آله زیر کساء است. پس حضرت حسن علیه السلام نزد کساء آمد و گفت سلام بر تو ای جد بزرگوار، یا رسول الله، آیا به من اجازه میفرمائی که زیر کساء درآیم و با تو باشم. فرمود: سلام بر تو ای فرزندم و ای صاحب حوض من، به تو اجازه دادم. پس حسن زیر کساء شد و با جد بزرگوارش با هم شدند.
اندکی بعد حسین علیه السلام وارد شد و گفت: سلام بر تو ای مادر. گفتم: و سلام بر تو ای روشنایی چشمم و میوهی دلم. حسین علیه السلام گفت: ای مادر؛ عطری پاک استشمام میکنم. گویا عطر جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله است. گفتم: بلی، ای پسر کوچکم، جد تو و برادرت در زیر کسایند. حسین علیه السلام به کساء نزدیک شد و گفت: سلام بر تو باد ای جد بزرگوار، ای برگزیدهی خداوند؛ آیا اجازه میفرمائی که زیر کساء درآیم و با شما باشم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: سلام بر تو باد ای فرزندم و شفاعت کننده امتم؛ البته به تو اجازه میدهم. پس داخل شد و با آنها در زیر کسا با هم شدند.
در این حال ابوالحسن علی بن ابی طالب وارد شد و گفت: سلام بر تو ای فاطمه ای دختر رسول الله صلی الله علیه و آله گفتم: سلام بر تو ای اباالحسن و ای امیرالمؤمنین، و گفت: ای فاطمه من در نزد تو عطری پاک استشمام میکنم؛ گویا عطر برادرم و پسر عمویم رسول الله صلی الله علیه و آله است. گفتم: بلی، چنین است؛ او با دو فرزندت زیر کسایند. پس علی علیه السلام به طرف کسا آمد و گفت: سلام بر تو ای رسول خدا صلی الله علیه و آله آیا اجازه میفرمایی در زیر کساء درآیم و با شما باشم؟ به او فرمود: سلام بر تو ای برادرم و جانشینم و صاحب پرچم من در روز محشر، البته تو را اجازه میدهم. پس او نیز زیر کساء شد.
فاطمه زهرا سلام الله علیها میفرماید: بعد من به طرف کسا آمدم و گفتم: سلام بر تو ای پدر مهربان، ای رسول خدا؛ آیا اجازه میفرمایی من هم با شما باشم، فرمود: سلام بر تو ای دخترم و ای پاره تنم، تو را نیز اجازه دادم. من هم داخل شدم و همه زیر کساء جمع شدیم.
پس از آن که همگی در زیر کسا جمع گشتیم؛ پدرم رسول خدا صلی الله علیه و آله دو طرف کساء را گرفت و به دست راست خود به سوی آسمان اشاره کرد و گفت: خدایا براستی اینان اهل بیت مناند و از شرف نبوت و ولایت بهرهمندند، و خواص من و حمایت کنندهی مناند؛ گوشتشان از گوشت من و خونشان از خون من است، آن چه آنان را اذیت کند و غمگین سازد، مرا اذیت میکند؛ دشمنم با هر که با آنان دشمن باشد، و در جنگم با هرکس که با آنان در جنگ باشد، و دوستم با هرکس که آنان را دوست بدارد؛ آنان از مناند و من از آنانم؛ خدایا صلوات و برکاتت و رحمتت و آمرزشت و رضای خود را بر من و بر آنان قرار بده و از آنان همهی آلودگیهای روحی را دور کن و هرچه کاملتر پاکشان فرما.
پس خدای عزوجل فرمود: ای فرشتگان من و ای ساکنان آسمانهایم، به راستی من نه آسمان برافراشته، نه زمین گسترده، نه ماه درخشان، نه آفتاب درخشان، نه فلک چرخان، نه فلک گردان و نه دریای روان را نیافریدم، جز به جهت محبت آن پنج نفر که زیر کسایند.
پس امین وحی الهی، جبرئیل، عرض کرد:
پروردگارا، چه کسانی زیر کسایند؟ خدای عزوجل فرمود: آنها اهل بیت نبوت، و گنجینه رسالتاند؛ آنان فاطمه و پدرش و شوهرش و فرزندان اویند.
جبرئیل عرض کرد: پروردگارا آیا اجازه میدهی من به زمین فرود آیم و ششمین با آنها باشم؟ خدای عزوجل فرمود: اجازه دادم. پس جبرئیل علیه السلام فرود آمد و به پدرم گفت: سلام بر تو ای رسول خدا صلی الله علیه و آله؛ خدای برتر از برتران به تو سلام میرساند و به تحیت و اکرام مخصوص میگرداند، و میفرماید: ای فرشتگان من و ای ساکنان آسمانهایم، به راستی من نه آسمان برافراشته، نه زمین گسترده، نه ماه درخشان، نه آفتاب درخشان، نه فلک چرخان، نه دریای روان و فلک گردان را نیافریدم جز به خاطر شما و محبت ش؛ و به من اجازه داد در زیر کسا با شما باشم، یا رسول الله شما نیز چنین اجازهای میدهی؟
پدرم فرمود: بلی ترا اجازه دادم. جبرئیل نیز زیر کساء درآمد و با ما شد. آنگاه جبرئیل به پدرم گفت: همانا خداوند به شما وحی کرد که:
همانا خدا میخواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و به کمال پاکی پاک گرداند. پس علی علیه السلام گفت ای رسول خدا این جلوس ما در زیر کسا نزد خدا چه فضیلتی دارد؟ ما را از آن آگاه کن.
رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: سوگند به آن خدایی که به حق مرا به پیغمبری برانگیخته، و مرا به رسالت و نجات دهنده برگزیده است، این خبر ما ذکر نمیشود در مجلسی از مجالس اهل زمین و در آن جمعی از شیعیان ما و دوستا ما جمع شدهاند مگر آن که بر آنها رحمت الهی نازل میگردد و ملائکه آنها را احاطه مینمایند و برای آنها طلب مغفرت و آمرزش میکند، مادامی که متفرق نشدهاند.
علی علیه السلام گفت: در این صورت به پروردگار کعبه سوگند که ما رستگار شدیم و شیعیان ما رستگار شدند. رسول خدا صلی الله علیه و آله بار دوم فرمود: ای علی قسم به آن خدایی که به حق مرا به نبوت برانگیخته و به رسالت و نجات دهنده برگزیده، این خبر ما ذکر نمیشود در مجلسی از مجالس اهل زمین و در آن جمعی از شیعیان ما و دوستان ما جمع شدهاند، و در میان آنان گرفتاری بوده باشد مگر آن که خداوند گرفتاری او برطرف و فرجی بر وی میگشاید و اگر غمناکی در میان آنها باشد مگر آنکه غم او را برطرف میکند، و خواهان حاجتی باشد مگر آن که حاجتش برآورده میگردد. علی علیه السلام در این هنگام فرمود: قسم به خدا و به پروردگار کعبه رستگار شدیم و سعادتمند گردیدیم و هم چنان شیعیان ما رستگار و سعادتمند در دنیا و آخرت شدند.
برگرفته از سایت http://www.elahana.com
