نبرد قرقیسیا کی، کجا، چرا و بین چه کسانی رخ می دهد؟
ظهور ناگهانی فرا می رسد
در بسیاری از روایاتی که از پیامبر گرامی اسلام (ص) و امامان معصوم (ع) نقل شده، این نکته مورد تأکید قرار گرفته است که ظهور نیز همانند قیامت، ناگهانی و غیر منتظره فرا می رسد و زمان آن را هیچ کس جز خداوند حکیم نمی داند.
از جمله در روایتی که امام رضا(ع) به واسطة پدران بزرگوارش از پیامبر اکرم (ص) نقل می کند چنین آمده است:
به پیامبر(ص) عرض شد: ای فرستادة خدا! آن قائم که از نسل شماست چه وقت ظهور می کند؟ آن حضرت فرمود: ظهور او مانند قیامت است. «تنها خداوند است که چون زمانش فرا رسد آشکارش می سازد. فرا رسیدن آن بر آسمانیان و زمینیان پوشیده است. جز به ناگهان بر شما نیاید».1و2
امام باقر(ع) نیز در تفسیر این آیة شریفه:
هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاّ السَّاعَةَ أَنْ تَأتِیَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لایَشْعُروُنَ.3
آیا چشم به راه چیزی جز آن ساعتند که ناگاه و بی خبرشان بیاید؟
می فرماید:
مراد از ساعت، ساعت [قیام] قائم (ع) است که ناگهان برایشان بیاید.4
حضرت صاحب الامر(ع) نیز در یکی از توقیعات خود بر این نکته تأکید می ورزند که ظهور ناگهانی و دور از انتظار فرا می رسد:
فرمان ما به یکباره و ناگهانی فرا می رسد و در آن زمان توبه و بازگشت برای کسی سودی ندارد و پشیمانی از گناه کسی را از کیفر ما نجات نمی بخشد.5
این دسته از روایات از یکسو هشداری است به شیعیان که در هر لحظه آمادة ظهور حجت حق باشند و از سویی دیگر تذکری به همة کسانی است که در پی تعیین وقت برای ظهورند.
پی نوشت ها:
1. سورة اعراف (7)، آیة 187.
2. صدوق، محمد بن علی بن حسین، کمال الدین و تمام النعمة، ج2، ص373.
3. سورة زخرف (43)، آیة 66.
4. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج 24، ص 164، ح 4.
5. طبرسی، احمدبن علی بن ابی طالب، الاحتجاج، ج2، ص 498؛ مجلسی، محمدباقر، همان، ج 53، ص 176.
امیرالمومنین از زبان دیگران
خواستيم او را از زبان دشمنانش وصف كنيم، ديديم بارها اعتراف كردهاند.
خواستيم على(ع) را از نگاه ديگران بگوييم.
على(ع) را نمىتوان در اين آينه هاى كوچك ديد. شايد آينه ها را كه كنار هم بگذاريم گوشهاى از بزرگى على(ع) را بنماياند.
1- پيامبر اكرم(ص) فرموده است: «اى على؛ جز خدا و من، كس ديگر تو را نشناخت».
2- عايشه گويد: «پدرم، ابوبكر را ديدم كه بسيار به چهره على بن ابي طالب(ع) نگاه مىكند. گفتم: «اى پدر! چرا تو زياد به چهره على نگاه مىكنى؟» گفت: «دخترم! از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود: نظر كردن به چهره على عبادت است».
3- عمر از رسول خدا روايت كرد كه: «اگر مردم بر دوستى على بن ابىطالب(ع) اتفاق و اجتماع مىكردند، خدا آتش را خلق نمىكرد».
4- معاويه ابن ابىسفيان با آن همه دشمنى آشكار با آن حضرت، بيان داشته: «علم و فقاهت با مرگ على(ع) از ميان رفت».
5- جرج جرداق(1) : «اى جهان! چه مىشد اگر هر چه قدرت و قوه دارى به كار مىبردى و در هر زمان عليى با آن عقلش، با آن قلبش، با آن زبانش و با آن ذوالفقارش، به عالم مىبخشيدى؟!»
6- جبران خليل جبران(2): «عرب، حقيقت مقام و قدرش [على(ع)] را نشناخت؛ تا آن كه از همسايگان عرب مردمى از پارس به پا خاستند و فرق ميان گوهر و سنگريزه را شناختند».
پىنوشت:
1- نويسنده مسيحى لبنانى؛ مؤلف كتاب «امام على(ع)، صداى عدالت انسانى».
2- نويسنده و شاعر شهير لبنانى
برگرفته از سایت:پایگاه اطلاع رسانی مقام معظم رهبری
آثار و خواص تمام یکصد و چهارده سوره قرآن کریم
قال الصادق (ع)
و نيز مسعدة گويد: شنيدم كه امام صادق (عليه السلام ) روزى به اصحاب خود مى فرمود:
كسى كه از راه دوستى به شما روى آورد با نقل عيبهاى او رنجيده خاطرش مكنيد، و كار
بدى (اگر از او سراغ داريد) كه ذكرش او را سرافكنده مى كند بيادش نياوريد كه اينكار
(زشت و اين عمل ناهنجار) از رفتار رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) نيست و نه از
رفتار اولياء خدا است .
و نيز امام صادق (عليه السلام ) فرمود: به راستى كه
بهترين ارثى كه پدران براى پسرانشان مى گذارند ادب است نه مال ، زيرا مال از بين مى
رود ولى ادب مى ماند، (مسعدة كه راوى حديث است بگويد): مقصود از ادب علم است .
و
نيز امام صادق (عليه السلام ) فرمود: اگر دو روز از عمرت باقى مانده يك روزش را صرف
در آموختن ادب كن تا بوسيله آن براى روز مرگت كمك گيرى ، بدانحضرت عرض شد: اين كمك
گرفتن (از ادب به هنگام مرگ ) چگونه است ؟ فرمود: تا به خوبى در مورد آنچه به جاى
نهى بينديشى و محكم و پابرجايش سازى .
و نيز گويد: امام صادق (عليه السلام ) به
مردى نوشت : (بسم الله الرحمن الرحيم ) اما بعد همانا كه شخص منافق (و دورو) رغبتى
ندارد بدانچه مردمان با ايمان بوسيله آن سعادتمند شدند، و شخص سعادتمند پند گيرد به
پرهيزكار (و همين پرهيزكارى براى او پند خوبى است ) و اگر چه مقصود از پند ديگرى
باشد. ))
آسیب شناسی آخر الزمان
يا کاشف الکرب عن وجه الحسين (ع)
ترجمه این ذکر شریف : (( یا کاشف الکرب عن وجه الحسین اکشف کربی بحق اخیک الحسین ))
(( ای برطرف کننده غم و اندوه از روی حسین بحق برادرت حسین ، اندوه و مشکل من را برطرف کن ))
یا سیدی ، یا کاشف الکرب ، جمع الله بیننا و بینک و بین رسوِله و اولیائه فی منازل المخبتین
و خدای ارحم الراحمین ما و شما را و رسولش و اولیائش را در منازل بهشتی با هم جمع کند.
یا کاشف الکرب عن وجه الحسین ، یا مولای انت باب الحوائج و انا مخزن الحوائج ، پس بحق برادرت اکشف کربی .
ذکر با کرامت یا کاشف الکرب عن وجه الحسین که برای توسل به حضرت باب الحوائج سفارش شده را با اخلاص و با طهارت در یک مکان پاک 133 مرتبه به عدد اسم شریف آن حضرت تکرار نمایید و حاجات خود را به درگاه آن باب حاجات ببرید و بگویید : یا کاشف الکرب اگر مصلحت ما و رضایت الهی در برآورده شدن آن حاجت است ، بحق الحسین و بحق وجه الحسین حاجاتمان را برآورده نمایید.
برگرفته از حب العباس
مطالبی درباره سفیانی و کسانی که ادعا می کنند او را در ارتش سوریه دیده اند
مطالبی درباره سفیانی و کسانی که ادعا می کنند او را در ارتش سوریه دیده اند
